غصه های شام . نزدیک دروازه رسیدم تا .. دلم سوخت خیلی میان این شلوغی ها دلم سوخت وقتی کنیز سابقم نان دست من داد چیزی نگفتم به کسی اما دلم سوخت این ها که می خندند من را می شناسند از چشم هــــای آشـنا آقــــا دلم سوخت هر جا سرت را روی نی دیدم دلم ریخت هر جا سرت را زیر پا دیدم دلم سوخت پیرزنی ڪـه بـا عـصـا بـر پهلـویم زد هی ناسزا میگفت بر زهرا دلم سوخت دارند عبایت را حــــراجی می فروشند پس بیشتر از هر کجا اینجا دلم سوخت زندانی ڪوفه شدم چشم تو روشن دیدی همینکه جای خوابم را دلم سوخت . یاحق

سلام.. دلم خیلی خیلی گرفته.. امسال هم نشد تو بین الحرمین نفس بکشیم.. ولی..دو غزل تقدیم به اونایی که مثل من درگیرودار روزگار دلشون شکسته و.... ..................................................1هوا هوایِ جنون و هوا هوای سفر یکی یکی همه رفتند٬ زائرین همه پر دلم هوایی کرب و بلاست.. بدجوری هوس نموده دو رکعت نماز بالا سر مسافرین حرم خوش به حالتان اما.. سلام ما برسانید بر شهِ بی سر کنار علقمه و زیر قُبه ی مولا دعا کنید مرا لاأقل دمِ آخر دعا کنید که عمری بماند و باهم بریم کرب و بلا، أربعین سال دگر کبوترانه مهاجر هنوز منتظرم که عاشقانه بگیرم ضریح را در بر................................................

غزلی تقدیم به دوست متواضع و خوش اخلاقم جناب مرتضی حیدری آل کثیر در واقع این غزل جواب یا تعلیقی بر غزل:((غیرت ماست که درسینه ی کارون جاری ست)) است اگر چه به بلندای غزل ایشان نمیرسد ولی خواندنش خالی از لطف نیست..لطفا غزل زیبای ایشان را در وبلاگ "غزلکده۲ " بخوانید تا از هر دو سروده بیشتر لذت ببرید... منم آن چلچله یِ خسته یِ همبازیتان که دلم خوش به همین است: غزل سازیتان وسعت بالِ تـو را چـشم زمین می فهمدچه شکوهی شده انـدیشه یِ پروازیتان سایه یِ ابـر، سـرِ باغچه افتاد و تـبـرخـیـز برداشته با شـوق براندازیتان شهر! یخ بسته کسی فکر کسی نیست..عجبدهِ پـایـیـن شـد

عرض سلام و ارادت بعد از مدتها یه سری زدم به وب.. دیدم خیلی از دوستان گلایه کردن چرا به روز نمیشم شرمنده ی همه دوستان.. بخاطر خیلی مسائل و شبکه های اجتماعی دیگه... با این غزل مهمونتون میکنم سر سفره ی بی بی زینب.س بانو برایت یک غزل ماتم نوشتم هر بیت را با خون دل با غم نوشتم از شبنم غم طینت ما را سرشت اندامشب من از آن خاک و آن شبنم نوشمتا ردِّ پای لحظه هایت را گرفتمخون دل و اشکِ تو را با هم نوشتمدر ابتدا شعرم به قرآن اقتدا کرداز ابتدای سوره ی مریم نوشتماز راز کاف و هاء و یاء و غصه هایتشقُّ القمر افتاده درعلقم نوشتمطاقت نـدارم از جسارتها بگویمدر قتلگاه.. ا

سلام خدا را سپاس که امسال هم اتفاق زیبای اعتڪاف ما رو سه روز مهمان معشوق و معبودمان کرد.. و لذت وصل را هر چند کوتاه، به خوردمان دادند به شـوقِ وصلِ تـو این اشتیاق حاصل شد✨ سـه شـب قشـنگتـرین اتّـفـاق حـاصل شد✨ بـه بـےلـیاقـتـےام اذن وصــل دادی.. حـیف✨ چـقـدر زوووود.! دوبـاره فـراق حاصل شد✨ ♥♥شاعر: محمد بنواری ♥♥ فقط همین دو بیت رو نوشتم برا دل اونایی که در حسرت وصل میسوزند..یاحق